Tuesday, the heaviest day of all

afbeelding van Ellen

De dag begon weer vroeg, om kwart voor acht in de matatu onderweg naar Donyo Sabuk. De laatste dag van de home visits. Van te voren was er al aangegeven dat het een zware dag zou worden. Mega afstanden en vooral veel lopen omdat het niet mogelijk is om de plekken te bereiken met een matatu of piki piki. In totaal hebben we zo'n vijfentwintig km gelopen, berg op, berg af, over rotsachtig terrein maar met fenomenabel uitzicht.
Rose, Ndulu, Kenya

Rose
Het doel van onze eerste tocht. Officieel in het gebied rond Donyo. Enthousiast gingen we op pad. Ruim een uur en een kwartier heen lopen over een lange, heuvelachtige zandweg naar Ndulu. We troffen Rose thuis aan, een tenger klein vrouwtje met een mooi en openhartig gezicht. Rose is ziek en is niet meer in staat te werken. Ze zat op de grond bij een buurvrouw die een kraampje had waar groente werd verkocht. Haar verhaal is triest. Negenendertig jaar oud en moeder van zeven kinderen waarvan er zes nog in leven zijn. Alleen het dochtertje van acht woont nog bij haar, de andere kinderen zijn de deur uit. Rose is gescheiden na een lijdensweg waarin ze door haar man werd mishandeld en misbruikt en ze is bij haar moeder gaan wonen, toen nog met vijf kinderen, maar deze zijn grotendeels op zichzelf gaan wonen. Haar moeder bezat een grote compound maar heeft deze geruild met een man die elders een compound bezat omdat de andere grond aan de rivier lag. Toen het land was opgebruikt, wilde hij zijn oorspronkelijk land terug. Rose’s moeder was inmiddels overleden en omdat Rose eigenlijk niet terug wilde naar het land wat haar moeder geruild had, ontstak de man ontstak in woede en heeft de compound in brand gestoken en letterlijk alles, inclusief geboortebewijzen, inentingskaarten e.d. zijn vernietigd. Rose had niets meer. Het stuk land moest van voor af aan weer worden opgebouwd en dat kon ze niet. Ze had het geld er niet voor en ze kwakkelde met haar gezondheid. Omdat haar gezondheid steeds verder achteruit ging, kwam ze bij het ziekenhuis terecht. Ze had problemen met haar borst en ademhaling en werd aan de medicijnen gezet. Inmiddels is het een breekbaar, fragiel vrouwtje van 36 kg. De dokter uit het ziekenhuis was erg met haar begaan en heeft haar Kshs 500 (€ 4,50) gegeven voor de huur van een kamer voor een maand en voedsel, helaas was hij niet zo doortastend dat hij haar cd4 checkte. Jammer. Het huisje ziet er niet uit. Het is donker en de stenen zijn zwart uitgeslagen, geen erg gezonde leefruimte. Er zit geen glas in de ramen, er is geen bed. Allen een paar centimeter dik matrasje waar ze samen met haar achtjarige dochter op slaapt. Geen borden, bekers, pannen, helemaal niets. Alles wat ze bezat, is in de brand omgekomen. Deze week gaat het DISC/Circle4Life team met haar naar het ziekenhuis voor een volledige check up omtrent haar gezondheid en status. Verder gaan we kijken of het mogelijk is haar te verhuizen naar Donyo Sabuk zelf zodat ze makkelijker te monitoren is en er ingegrepen kan worden als haar gezondheid dat vereist. Maar dit is van veel factoren afhankelijk en of het aan te raden is, weten we op dit moment nog niet. We zullen een bed, matras, deken, lakens, een paar stoeltjes en keukengerei voor haar kopen en haar helpen met de eerste levensbehoeften. Verder gaan we kijken, als haar gezondheid het toelaat, of het mogelijk is haar een klein groentekraampje op de markt te laten runnen.
Baringo bergen, Kenya

Armheid troef
Ons tweede bezoek was aan de andere kant van Ndulu en weer moesten we achterop de piki piki om een lange afstand te overbruggen. Helaas begon het echte werk pas toen we van de brommers stapten en ik was al gewaarschuwd dat het een stevige klim zou worden omdat dit gezin boven op de berg woont. Tijdens de wandeltocht kreeg ik informatie over het gezin. Een alleenstaande moeder met vier dochters en een zoon. Negenendertig jaar oud en alleen maar zorgen. Haar oudste dochter is zeventien en wordt al gesponsord voor schoolkosten. Dan volgt er een meisje van twaalf, een meisje van negen, een jongen van zes en nog een meisje van drie. Na haar scheiding had ze niets meer en mocht ze gaan wonen op het land van haar oom. Een klein stenen huisje van ongeveer drie bij drie meter. De muren vertonen scheuren en de staat is slecht. Er staat een compleet bed in met een muskietennet vol gaten. Het tweede bed wat er staat heeft geen bodem, is scheef en kan niet meer worden gebruikt. De moeder met haar oudste dochter slaapt in het goede bed, de andere kinderen slapen op een stapel kleding op de grond. Eten is er nauwelijks. De moeder had het land vol staan met mais, bonen, erwten en her en der nog wat cassave en tomaten. Omdat ze hoog in de bergen woont, komen er ook wilde dieren voor. Haar gewassen zijn vernietigd door kuddes buffels. Maar ook luipaarden, hyena’s en slangen komen hier veel voor. Omdat de kinderen regelmatig buiten moeten slapen is de situatie erg onveilig en moeten we hier wat aan gaan doen. We gaan zorgen dat de oudste dochter haar opleiding kan gaan volgen en de moeder gaan we als eerste helpen met voedsel. De kinderen zijn zwaar ondervoed en het huis moet opgeknapt worden. Er moeten bedden gaan komen, matrassen, dekens, klamboe’s en er moet gekeken worden naar een manier om inkomen te gaan genereren. Er zal flink aangepakt moeten worden en de moeder is bereid om mee te werken.
Baringo, Kenia, het huisje van binnen

Het meisje was op school toen we haar moeder bezochten maar we wilden haar graag spreken i.v.m. problemen die zich eind vorig jaar hadden voorgedaan. We hebben haar opgezocht op school en toestemming gevraagd om met haar te mogen praten. Een prachtig meisje, een fijn getekend gezicht met een lieve uitstraling. Vorig jaar was ze ineens zwanger. Een vriendje voor heel even die haar liet stikken toen bleek dat ze zwanger was. Een kind van zestien, toen, wat zich vreselijk alleen heeft gevoeld en niemand had om te delen wat haar overkwam. Ze heeft een bloeding gekregen toen ze op school was en heeft de school verlaten en net buiten het schoolhek is de zwangerschap spontaan afgebroken. Ze vond het vreselijk moeilijk om hierover te praten maar was uiteindelijk heel blij dat ze nu haar hart kon luchten en vrij kon praten over wat haar was overkomen. Een geweldig meisje die de hulp heel hard nodig heeft. We gaan bouwen aan haar toekomst. Samen met het team van DISC, met Circle4Life en met u.

Voor hen, door u, met ons!