Paul Munyao ( vh Esther Mbithe)

Datum: 

do, 09/05/2013 to za, 31/12/2016

Locatie: 

Ndulya, Ol Donyo Sabuk Area, Kenya

Status: 

Esther en Paul, haar spastische zoon die wij in mei 2013 in mensonterende omstandigheden aantroffen in Ndulya, Kenia
Esther en Paul, haar spastische zoon die wij in mei 2013 in mensonterende omstandigheden aantroffen in Ndulya, Kenia

Uitleg project: 

Situatie:
Esthers Mbithes(27) zoon Paul Munyao(02-07-2007) is geboren na een zware en moeilijke bevalling en heeft daarbij zuurstoftekort opgelopen. Het gevolg is dat hij vanaf zijn nek nauwelijks spieractiviteiten heeft.
Esther zorgt voor drie jonge kinderen (6, 5 en 3) en staat alleen voor deze zware taak. Haar man heeft haar verlaten omdat hij geen gehandicapt kind wil. Het huisje waar zij wonen staat in het moerasgebied bij Ndulya en verkeert in erbarmelijke staat. Paul kan niets anders dan de hele dag in bed liggen. Doordat Esther geen financiele middelen heeft, kan zij haar kind geen medische zorg bieden en is sinds 2009 niet meer naar een kliniek geweest met Paul. Zijn conditie is hard achteruit gegaan. Hij is broodmager en ondervoed. De geringe spieractiviteit die hij liet zien is mogelijk te verteren. Esther is begin november 2014 (8 maanden zwanger) met de noorderzon vertrokken. Haar drie kinderen achterlatend bij haar ex-schoonmoeder en ex-schoonzusje (18). Tot op de dag van vandaag weten we niet waar zij gebleven is. Haar telefoon is niet bereikbaar. Oma en tante hebben de zorg voor de kinderen op zich genomen (30-01-2015)

Missie:

  • Controle Paul bij de rehabilitatie kliniek in Ol Kalou om te laten onderzoeken of er mogelijkheden zijn voor dit jongetje.
  • donatie aangepaste rolstoel voor Paul
  • herbouw van het huis (staat nu beneden het grondpeil met als gevolg dat als het regent het water naar binnen stroomt
  • Bedden, matrassen, dekens, lakens en klamboe's
     

Huidige situatie:
Mei 2013: Op 15 mei hebben we Paul door twee specialisten van de rehabilitatie kliniek Ol Kalou laten onderzoeken. Resultaat: Paul is niet verlamd maar spastisch. Doordat hij de hele dag ligt is de kracht in zijn spieren verder afgenomen en hierdoor kan hij niets meer. Uitgebreide testen hebben laten zien, dat we net op tijd waren en er met hard werken verbetering kan worden bereikt. De specialist heeft de moeder van Paul een korte les gegeven hoe zij haar zoon fysiotherapie thuis kan geven. Hiervoor heeft zij een stevig matras nodig en een fysio-bal.
Deze worden door Circle4life geschonken. Verder zal hij met onze maatschappelijk werkster, die het gezin twee keer per week zal bezoeken, een keer per week naar fysiotherapie gaan bij een kliniek in Thika. Daarnaast heeft hij voor een duur van twee weken speciale sachets met voedingssupplementen gehad voor ondervoede kinderen. Hiermee moet zijn conditie verbeterd worden en vanaf juni zal hij dagelijks levertraan, extra kalk en voedingssupplementen krijgen. De verwachting is dat Paul op den duur zal kunnen leren lopen, weliswaar met protheses, maar hij zal een normaal leven kunnen leiden. 
Samen met moeder Esther gaan we de uitdaging aan en zijn in Nederland op zoek naar een op maat gemaakte rolstoel voor kleine Paul. Dit omdat de specialisten hebben aangegeven dat het voor hem erg belangrijk is om overdag te leren zitten. Half juli 2013 zal hij terug moeten voor controle aan de kliniek en in september zal hij door de Italiaanse specialisten die de kliniek twee maal per jaar bezoeken, worden onderzocht. Moeder Esther zal intensief worden begeleid en ook zullen wij haar zodra we hiervoor de ruimte binnen ons budget hebben, helpen met de bouw van een nieuw huis zodat zij samen met haar kinderen kan gaan werken aan een nieuwe toekomst. Een toekomst waar vooruitgang in zit en die haar gaat leren het zelfstandig te redden. We gaan ervoor!
4 juni 2013: Margarete Njeri, onze maatschappelijk werkster in Kenia, heeft ons laten weten dat Paul heel langzaam al vooruitgang boekt. We hebben de speciale matras gekocht en ook de fysio-bal. Paul vindt het inmiddels geweldig fijn om op de bal te mogen en geniet zichtbaar van de oefeningen waarbij zijn rug gestrekt wordt. Margarete meldde ons dat de moeder zeer plichtsgetrouw is en werkelijk twee keer per dag met hem oefent. Inmiddels kan Paul zich al helemaal strekken. In Thika wordt een keer per week de occupational therapy gevolgd, een soort begeleiding voor fysio. Verder zijn we in gesprek over de sponsoring van een speciaal op maat gemaakte rolstoel. 
2 juli 2013: Pongezi sana kwa usiku maziwa mpendwa Paul, van harte gefeliciteerd met je verjaardag, lieve Paul. Een nieuw begin van een nieuw en hoopvol leven. We zijn er voor je!
20 juli 2013: mooie vooruitgang. Niet alleen met Paul maar ook hun leefomstandigheden zijn verbeterd. Op 5 juli is begonnen met het bouwklaar maken van de grond waar het huisje moest komen. De bereikbaarheid was moeilijk, het gezin leeft zeer afgelegen maar met de nodig inspanningen zijn de materialen op de plaats van bestemming gekomen.  In ruim twee weken tijd is het huis gebouwd. Een stenen ondergrond met cementvloer, opstaande stenen randen om de regen buiten te houden en een houten, geimpregneerd karkas. Het huis is afgemaakt met stevige golfplaten zowel de muren als het dak, er is een deur (met slot) in gemaakt en een raam voorzien van spijlen. Ook ventilatie roostertjes zijn aangebracht en binnen is een scheidingswand gemaakt zodat e twee kamers zijn ontstaan, een woongedeelte en een slaapgedeelte. Zodra de vloer is uitgehard mag Esther hier gaan wonen met haar kinderen. De aannemer heeft heel slim het huis gebouwd onder de mega grote boom op het terrein zodat de hete zon buiten het huis gehouden wordt. 

Op 6 juli is Paul's zesde verjaardag, voor het eerst in zijn leventje, gevierd. Margarete had voor deze gelegenheid een mooi versierde cake meegenomen en chips en koekjes voor de familie. Prachtig om te horen hoe ze daar van hebben genoten!
Paul is op 15 juli voor controle naar de revalidatie kliniek geweest samen met Margarete Njeri en Paul's moeder Esther. Een verrassende constatering. Van bijna niets en een hele slechte status in mei dit jaar, heeft Paul nu een status "mild" gekregen, wat inhoudt dat er wel degelijk hoop is en dat er heel langzaam vooruitgang geboekt wordt.
Ook kunnen we met grote blijdschap melden dat Harting-Bank een speciaal op maat gemaakte rolstoel voor Paul heeft, compleet met reserve banden (stevige die niet lek raken), een speciaal broekje wat steun gaat geven omdat Paul nog nooit gezeten heeft. Daarnaast is de kuip van de stoel d.m.v. een luchtdrukveer (net als bij Felix' stoel) te verstellen zodat hij ook hier in kan liggen. Zijn nek, die hij nog niet zelfstandig recht kan houden, krijgt een nekband zodat hij de wereld vanuit een heel nieuwe hoek kan gaan leren zien. Deze vooruitgang is zo bemoedigend en we zijn zo trots op mama Esther met haar inzet en het trouw iedere dag twee keer oefenen en daarnaast gaatt ze met hem ook twee keer per week naar bezigheidstherapie. 
2 augustus 2013: Paul is op 16 juli teruggeweest naar de kliniek in Ol Kalou. Op verzoek van de behandelend arts gaan we nu op zoek naar een fysiotherapeut die hem tegen geringe kosten, dagelijks drie uur wil behandelen. De therapie die hij nu twee keer per week krijgt, blijkt niet voldoende. Ook wordt er gekeken of de rolstoel die hij binnenkort gaat krijgen nog voorzien kan worden van een werkblad zodat hij naast leren zitten ook kan gaan oefenen met zijn armen en daardoor ook meer steun gaat krijgen.
6 september 2013: Iedere 6 weken moet Paul terug voor controle naar de revalidatie kliniek. Op 28 augustus is hij onderzocht door Dr. King'ori en werd ons aangeraden Paul spalken te laten dragen aan zijn polsen en knieƫn. Dit ter voorkoming van het splinteren van zijn zeer broze botten en het verder krom groeien door zijn spasme. Inmiddels zijn deze aangemeten en draagt hij deze dagelijks. Het gezin hebben we in augustus kunnen helpen met een nieuw stapelbed, matrassen, dekens en klamboe's. Het oude bed voor de moeder en het broertje en zusje van Paul bleek na de verhuizing naar het nieuwe huis zo slecht te zijn dat het niet eens meer op de vlakke cement vloer kon staan... De foto's zijn terug te vinden in het foto album op onze facebook pagina.
25 oktober 2013: het huisbezoek van eind september liet een zeer plichtsgetrouwe moeder Esther zien. Paul draagt de spalken trouw en inmiddels is in Kyeleni een fysiotherapeut gevonden die het jongetje drie keer per week drie uur lang therapie geeft. De rolstoel maakt vorderingen... op 10 oktober heeft Circle4life de rolstoel overhandigd gekregen door Eric Poslavski en Margriet Grootoonk van Harting-Bank Purmerend. Een prachtige stoel met alle voorzieningen die nodig zijn voor Paul. Ook het werkblad is gelukt. Momenteel wordt gewerkt aan het vervoer naar Kenia en heeft Luchtvaart Zonder Grenzen ons hierbij weer kunnen helpen. Woensdag 30 oktober gaat de rolstoel naar Schiphol en zal dan met KLM naar Nairobi worden gevlogen. Begin november hopen we de rolstoel in Kenia op te mogen halen bij het douane kantoor. 
3 november 2013: VERRRASSEND NIEUWS! de intensieve fysiotherapie en de trouwe dagelijkse oefeningen werpen hun vruchten af. Paul is inmiddels in staat om zelf oefeningen uit te voeren en wat nog mooier is, hij is zeer leergierig en wil weten hoe hij moet lopen. Als hij vastgehouden wordt, probeert hij met zijn benen stapjes te zetten. Geweldig nieuws! In november gaan we moeder Esther helpen met zaden en de eigen grond voor te bereiden voor zaaien. Zo zullen ze straks in eigen onderhoud kunnen voorzien. Ook hopen dat de positieve ontwikkeling bij Paul voortzet...De rolstoel is 1 november vervoerd naar Nairobi en kan op 7 november opgehaald worden. We wachten met spanning af tot deze dag!
25 november 2013: De rolstoel is ingeklaard en in de avond van 7 november bij moeder Esther afgegeven. De chauffeur van kindertehuis Watoto Wenye Nguvu heeft ons deze dag geholpen met het vervoer van de rolstoel. De zondag erop zijn we naar Esther geweest en hebben we haar uitgelegd hoe ze de stoel kan bedienen. Ook heeft ze de zaden en kunstmest gekregen. Op 25 november hebben we haar en Paul opgehaald voor het bezoek aan de fysiotherapeut wat drie keer per week moet plaatsvinden. Moet... want toen we daar aankwamen bleek dat moeder Esther niet zo trouw kwam als dat ze ons deed geloven. Ze was een week niet op komen dagen en kreeg enorm op haar duvel van de behandelend arts. Ook bleek dat de oefeningen die ze thuis moet doen regelmatig niet werden gedaan en ook dat Paul de spalken die hij de hele dag om moet hebben, vaak niet droeg. Ze is ernstig toegesproken en op haar verantwoording als moeder gewezen en zal de komende maanden nauwgezet gevolgd gaan worden. Er is met de fysiotherapeut afgesproken dat als ze niet komt opdagen, deze contact opneemt met onze veldwerkers Victor Muasya of Margarete Njeri. Moeder Esther heeft nogmaals 'les' gekregen in het doen van de oefeningen thuis. Verder heeft de arts gevraagd om zodra het weer het toelaat lopend met de rolstoel naar de kliniek te komen om zo te kijken of de rolstoel goed staat afgesteld voor het ventje.
13 december 2013: Victor Muasya meldde ons dat deze dag een huisbezoek is gebracht aan het gezin en dat de bezoeken aan de fysiotherapie  nu wel trouw worden gedaan. Ook krijgt Paul de speciale pap waar Circle4life hem mee sponsort. Moeder Esther vertelde dat het voeren van Paul een crime is omdat hij alleen maar zoete dingen wil eten alhoewel de speciale, gezoete, pap ook tot de favoerieten behoort! Het is en blijft een kind!
2 februari 2014: Paul is in staat om kleine dingen vast te houden! Wat een geweldig resultaat. De intensieve fysiotherapie en de commitment van de moeder maar ook onze veldwerkers Margarete Njeri en Victor Muasya hebben hiertoe bijgedragen. De zaden die in november gedoneerd waren, gaan een prachtige oogst geven! De maisplanten staan er fris en groen bij ook de bonen zijn bijna volgroeid. Op 13 februari staat er een afspraak gepland bij de revalidatie kliniek in Ol Kalou. We houden u op de hoogte.
29 maart 2014: Medio maart kwam ons tijdens het werkbezoek ter ore dat de fysiotherapeute gestopt was met de behandeling. Op 14 maart zijn we met haar in gesprek gegaan en bleek dat er een misverstand bestond over een zeer onbenullige aangelegenheid. Het is met haar uitgesproken en ze heeft de behandeling inmiddels hervat.
Op 28 maart hebben we moeder Esther thuis opgezocht. Enerzijds om Paul te zien en zelf te kunnen ervaren wat de vooruitgang is en anderzijds om moeder Esther ook een solar lamp te overhandigen.
Paul is gegroeid, niet alleen lichamelijk maar hij is inderdaad in staat om zijn handen gericht te bewegen. Hij heeft een sterke band met zijn kleine broertje en als deze naast zijn rolstoel komt staan, probeert Paul hem (met de spalken om zijn arm) aan te raken. Echt heel schattig om te zien ook hoe hij oogcontact maakt met zijn broertje en hoe ze samen lachen. De rolstoel wordt intensies gebruikt en Esther doet trouw iedere dag de oefeningen met Paul. Victor Myasya heeft de werking van de solar lamp uitgelegd aan moeder Esther en ook laten zien hoe zij gebruik kan maken van de mogelijkheid om mobiele telefoons op te laden via de speciale aansluiting op de lamp aan de achterzijde. Esther is enorm blij met de lamp, het gezin had 's avonds helemaal geen licht, de olielamp was met drie kleine kinderen in huis te gevaarlijk om te gebruiken. Maatschappelijk werkster Margarete Njeri heeft op zaterdag 29 maart het maandelijks voedselpakket afgeleverd omdat we dit door tijdgebrek de dag ervoor niet meer konden regelen.
6 mei 2014: 24 april heeft maatschappelijk werkster moeder Esther begeleid naar de fysiotherpie en konden we vaststellen dat dit gelukkig weer helemaal goed gaat. De fysiotherapeute adviseerde om ook een keer per maand bezigheids therapie te gaan volgen, iets wat via de TL5H kliniek in Thika gevolgd moet worden. Begin juni gaan we kijken of we hem daar snel binnen krijgen. Het maandelijkse voedselpakket, de massage creme en extra kalk supplementen zijn nodig om Paul's spieren sterker te maken. Circle4life sponsort deze.
6 augustus 2014: Paul is in de maand mei een aantal keer naar het ziekenhuis in Kyeleni geweest. Hij bleek longontsteking te hebben en heeft medicijnen gekregen. Naast de fysio therapy die hij drie keer per week krijgt, heeft Margarete Njeri bij het ziekenhuis in Thika, TL5H, kunnen regelen dat hij maandelijks Occupational Therapy krijgt. Wij gaan hem ook hier mee ondersteunen net als de maandelijkse voedselpakketten. Moeder Esther is ernstig toegesproken door de fysiotherapeut, zij moet meer oefenen thuis met Paul omdat dit zijn ontwikkeling ten goede komt. De oogst is helaas niet goed gelukt door ernstig water te kort. Het weinige wat Esther van het veld heeft gekregen, is voor eigen gebruik.
8 januari 2015: moeder Esther lijkt in lucht te zijn opgegaan. Bij ons huisbezoek eind november hoorden we via haar ex-schoonmoeder dat ze weken daarvoor vertrokken was voor een begrafenis in haar thuisgebied maar daarna is zij niet meer teruggekeerd. Haar drie kinderen heeft ze bij haar ex-schoonmoeder en de tante (18) van de kinderen achtergelaten. Het enige waar de oma beschikking over had was de rolstoel. Het huis is afgesloten en het is voor oma en tante overleven. Tot op de dag van vandaag is zij niet teruggekomen en pogingen door onze maatschappelijk werkster om haar te pakken te krijgen zijn niet gelukt. In november hoorden wij dat Esther zwanger was, zwanger van een getrouwde man met wie ze een kortstondige relatie bleek te hebben gehad. Rond de jaarwisseling zou ze moeten bevallen. Eind december hebben we Margarete Njeri toestemming gegeven om het slot van de deur open te breken en te vervangen door een nieuw hangslot zodat de oma in ieder geval de solar lamp, de fysio matras en de oefenbal voor Paul kan gaan gebruiken en ook kleding voor de kinderen. 
De tante van Paul gaat drie keer per week naar fysio met hem en heeft dus de taak van de verdwenen moeder op zich genomen. We sponsoren nu oma met maandelijks voedsel voor de kinderen en uiteraard de medische zorg voor Paul. We hopen snel meer nieuws te hebben over de moeder.
30 januari 2015: taal noch teken van moeder Esther. Oma zorgt met veel passie voor haar kleinkinderen en zoals ze het zelf zei 'ik moet er niet aan denken dat Paul ooit uit huis geplaatst moet worden'.  Met haar beperkte middelen om deze drie extra monden te voeden, hebben we besloten om haar te blijven sponsoren. De tante van Paul gaat trouw drie keer per week naar de kliniek in Kyeleni voor de fysio. Het gaat goed met Paul. Hij is in staat zelf zijn hoofd rechtop te houden, rechtop te zitten en zelfs zijn voeten op de plankjes van de rolstoel te zetten. Bij het maandelijkse bezoek door Margarete Njeri bleek het een vrolijk mannetje wat genoot van de aandacht van de kinderen om hem heen. Margarete heeft in bijzijn van oma het slot weten open te breken van het huis van Esther en de oma toestemming gegeven het huis te gebruiken. Iets wat zij weigerde want ze wil geen problemen met Esther mocht die ooit terugkomen. Wel hebben ze gezamenlijk de materialen eruit gehaald die nodig zijn voor de kinderen. Het blijft een rare geschiedenis dat een moeder zonder enig bericht zo maar verdwijnt en niet te traceren is. Misschien dat we in februari/maart hier iets meer mee kunnen.
30 april 2015: Moeder Esther is terug bij haar kinderen. Onze maatschappelijk werkster heeft haar voorafgaand aan haar terugkeer naar huis op 17 april ontmoet in Donyo Sabuk. Esther is eind december bevallen van een dochter, een gezond meisje. Een triest verhaal gaat aan haar terugkeer vooraf. Volgens Esther was het verhaal anders dan de ex-schoonmoeder ons had verteld. Zij zou er de oorzaak van zijn dat Esther elders is bevallen en niet terug durfde vanwege haar ex-schoonmoeder en ook geen geld had voor de terugreis. Het was geen begrafenis waar Esther heen was, ze was weggestuurd om haar kind te krijgen en eigenlijk had de ex-schoonmoeder gehoopt dat ze zonder kind zou terugkomen. Ze vertelde dat ze haar kinderen enorm had gemist maar niet terug durfde. Bellen kon ze ook niet omdat ze geen beltegoed had en niet kon kopen. Nu ze eindelijk geld bij elkaar had, heeft ze de terugreis aanvaard. Margarete, onze maatschappelijk werkster, gaat zowel moeder Esther als de schoonmoeder counselen en begeleiden. Daarbij zal ook gekeken moeten worden naar een oplossing voor Paul. In augustus wordt hij 8 en drie keer per week anderhalf uur lopend naar de fysiotherapie met Paul op de rug en dan ook nog terug, blijkt een hele opgave vooral omdat hij groeit en zwaarder wordt. Het gebruik van de rolstoel om bij de kliniek te komen is geen optie door de enorme slechte wegen. Inmiddels zijn in we in vergaande gesprekken met de APDK (Association Physically Disabled Kenya) voor plaatsing in een gespecialiseerd tehuis waar hij dagelijks therapie zal krijgen.
3 juni 2015: de gesprekken over plaatsing in een gespecialiseerd tehuis blijken moeilijker dan gedacht. De behandeling in de tehuizen is grotendeels gericht op schoolgaande kinderen en dat is iets wat Paul niet kan omdat hij naast zijn spasme ook niet kan praten en zijn handen en voeten gebruiken. Daarbij waren de berichten omtrent twee tehuizen niet echt positief en gaan we in juni verder praten om te kijken wat de beste oplossing is. Voorlopig blijven we nog sponsoren met voedsel en we houden u op de hoogte over nieuwe ontwikkelingen.
21 juni 2015: sinds moeder Esther terug is met de baby is haar betrokkenheid bij de andere kinderen afnemend. Vooral Paul lijdt hieronder. Via de kliniek in Kyeleni waar Paul drie keer per week fysiotherapie hoort te krijgen, vernamen we dat Esther vaak niet komt. Onze contactpersoon bij de kliniek gaat samen met maatschappelijk werkster Margarete Njeri in gesprek met moeder Esther en haar ex-schoonmoeder waar ze op de compound woont.
22 augustus 2015: Esther is opgenomen in het voorlichtings- en voorbehoedsmiddelen programma van de kliniek in Kyeleni en heeft 21 juli een implantaat voor vijf jaar gekregen. Haar zorg om haar kinderen is helaas niet beter geworden en er zijn gesprekken met de oma gevoerd om met haar te praten.
8 oktober 2015: het gaat niet goed met moeder Esther. Ze verwaarloosd haar kinderen, laat ze te pas en te onpas achter bij haar ex-schoonmoeder en verdwijnt zonder iets te zeggen met alleen haar jongste kind bij zich. Het huis zit op slot en de oma kan niet bij de spullen voor Paul en de andere kinderen. Ernstige gesprekken blijken onmogelijk want Esther lapt alles aan haar laars en lacht iedereen vierkant uit. Ergens is er iets niet goed gegaan na de bevalling van de jongste. We hebben dan ook ernstige twijfels over het verhaal van het niet terug durven keren. 
We hebben diverse gesprekken gehad met de oma maar ook met de kliniek waar de fysiotherapie wordt gegeven. Het blijkt dat Esther vaak maar een keer per week komt, soms helemaal niet. 
Thuis zorgt ze niet voor de kinderen en is altijd weg. We hebben drie keer een afspraak gemaakt voor een huisbezoek en gesprek met Esther, alledrie de keren bleek ze weggegaan te zijn zonder iemand te informeren. Huis op slot, kinderen bij oma. Ook thuis therapie wordt niet gedaan. Een van de andere kinderen vroegen we naar de massages en de oefeningen met de fysio bal maar helaas een negatief antwoord. Opnieuw een gesprek met de oma en de kliniek. Omdat het een familie aangelegenheid betreft mogen wij ons niet met de families zelf bemoeien. Esthers ouders zullen hierin betrokken moeten worden en beide ouders (Esthers ouders en haar ex-schoonouders) zullen hierover afspraken moeten maken. We hebben hen tot 30 oktober de tijd gegeven om met een gedegen oplossing te komen. Zo niet, dan kunnen we helaas niet anders dan de hulp terugdraaien. Tot 1 januari blijven we sponsoren met voedsel en een maal fysiotherapie per week. Komt er geen oplossing dan moeten we met ingang van 1 januari de sponsoring stoppen. Hoe spijtig dit ook is voor Paul en de andere kinderen want ze zijn dan opnieuw de dupe. Laten we hopen dat het goed komt.
4 december 2015: geen goed bericht. Er is niets veranderd in de situatie. Esther toont geen enkele betrokkenheid t.a.v. haar kinderen, de beide families komen niet met een oplossing. Onze sponsoring aan het gezin zelf stopt per 1 januari. Wel gaan we tijdens het werkbezoek aan Kenia in januari kijken naar mogelijkheden om Paul alsnog uit huis geplaatst te krijgen. Het kind mag niet de dupe worden van het wangedrag van zijn moeder. We houden u op de hoogte.
27 januari 2016: eind januari kregen we een hartekreet van de oma. Of we alsjeblieft langs wilden komen om te praten. Op 27 januari hebben we haar bezocht. Zo waar was moeder Esther ook thuis (ze wist niet dat we kwamen). Haar huis was een grote puinhoop en het gras rondom het huis stond tot enkelhoogte, iets wat in het rurale gebied waar ze woont voor haar kinderen gevaarlijk kan zijn omdat slangen zich gemakkelijk kunnen verbergen in het gras en onkruid. Er lagen overal voedselresten wat naast slangen ook ander ongedierte en ratten aantrekt. Margarete Njeri heeft haar ernstig toegesproken. Het gesprek met oma wat volgde was verontrusted want Esther doet niets om haar kinderen te helpen. Oma heeft grote moeite om de kinderen eten te geven en maakt zich met name over Paul zorgen. We hebben dan ook besloten om toch voedsel te blijven sponsoren. Niet aan Esther maar aan de oma, die eten zal koken voor de kinderen. Daarnaast moeten we gaan zoeken naar een goede oplossing voor Paul.
29 februari 2016: het maandelijkse voedselpakket is afgegeven aan oma. Paul, die erg op maatschappelijk werkster Margarete Njeri gesteld is, lachte en probeerde zelfs wat (onverstaanbaars) te zeggen. Een opvanghuis voor Paul zoeken zal een moeilijke taak zijn omdat hij niet naar school kan maar wel zijn hele leven zorg nodig zal hebben. We hopen dat we hierin kunnen slagen en blijven naarstig zoeken naar een oplossing.
30 april 2016: maandelijks voedsel is op dit moment het enige wat we kunnen doen om te helpen. De gezondheid van Paul is na een klein griepje weer goed en de goedlachse jongen wordt keurig verzorgd door oma. In mei gaan we hen opzoeken en hopen we een stapje verder te komen richting een goede oplossing voor Paul.
23 juni 2016: Paul blijft een vrolijk en goedlachs mannetjes. Zodra hij de stem van maatschappelijk werkster Margarete Njeri hoort begint hij te stralen van oor tot oor. Margarete heeft de oma en Paul bezocht op 23 juni waarbij het maandelijkse voedselpakket is afgegeven. De oma zorgt overdag voor de kinderen maar ze slapen 's nachts bij moeder Esther in huis. Er is al voorzichtig aangegeven bij oma dat we gaan stoppen met het voedselpakket. Moeder Esther loopt er de kantjes af en heeft maling aan alle afspraken die we met haar maken. Het blijft een uitzichtloos verhaal zo.
24 oktober 2016: tijdens het werkbezoek begin september is ook Paul bezocht. Zijn moeder was zoals gewoonlijk in geen velden of wegen te bekennen. De oma zorgt voor hem. Achter haar huisje heeft ze een paar velden waar ze groenten verbouwd en mais. Ook chili pepers worden door haar verbouwd. 
Paul kan zijn hoofd zelf recht houden en begrijpt alles wat hem gezegd wordt. Hij zag er erg gezond uit. We hebben nogmaals met de oma gesproken over het stoppen met het voedsel pakket en ze is ermee akkoord dat dit per 1 januari 2017 stopt. Wel vroeg ze ons of we in geval van hoge nood nog wilden bijspringen.
20 december 2016: het laatste voedselpakket is bezorgd en oma is nogmaals geinformeerd dat het nu stopt. Het was een kort bezoek en gelukkig gaat alles goed met Paul en zijn broertje en zusjes. De moeder blijft haar leven voortzetten zoals ze de laatste jaren deed; geen betrokkenheid met de kinderen die oma verzorgt. We hopen dat het goed blijft gaan. Wel zullen we af en toe een bezoek brengen om te kijken of het inderdaad goed gaat en zonodig moeten we oma af en toe helpen.